Si Mideo Cruz at ang Simbahang Katoliko

Standard

Sa telebisyon unang nalaman ang nakakikilabot na balita: isang artist ang naglakas loob na “bastusin” ang mga imahe ng Panginoon. Nilagyan umano ng isang pribadong parte ng lalaki ang imahe ng Kabanal-banalang puso ni Hesus. Ginawa itong ilong. Condom naman ang isinabit sa isang krus. Ginawa namang mukha ni Mickey Mouse na maputi ang Kristong Hari.

Matalas ang sagot ng Simbahang Katoliko: ipasara ang exhibit sa CCP.

Nakiisa ang maraming Katoliko: prayer vigil upang maipasara ang exhibit.

Kumontra ang Artist Guild of the Philippines: curtailing of the right to freedom of expression kapag ipinasara ang exhibit. 

Sa gitna ng nag-uumpugang alon ng opinyon, nagpapadala ang karamihan sa agos upang makaiwas sa gulo. Ang iba naman, hinahayaang mamayani ang paniniwalang relihiyoso. Mayroon din namang nakikusyoso. Kakaunti ang tumatanaw mula sa malayo, tinatantya ang taas ng mga alon bago lumangoy sa taliwas na direksyon.

Layunin ng bawat alagad ng sining na gamitin ang kanyang mga obra upang mapukaw ang diwa ng mga tao. Sa kaso ni Mideo Cruz, nabagabag niya ang diwa ng mga tao kung paano tinatrato ng mga Katoliko ang mga imahe.

Kung susuriin ang mas malalim na mensahe ng obra ni Cruz, hindi nito ninanais na bastusin ang mga imahe ng Panginoon. Ang obra ay parang salamin ng paniniwala ng isang Katoliko: kung ang mga imahe ay itinuturing bilang larawan o rebulto na naglalarawan ng pinakamalapit na itsura ng Panginoon o kung itinuturing na diyus-diyosan.

Nagtagumpay naman si Cruz sa kanyang layunin. Dahil marami ang kumokontra sa exhibit na iyon, mas marami ang nag-uusisa kung anu-ano nga ba ang makikita doon. Ibig sabihin, mas dadami ang makakita ng kanyang obra, sasabihing

kalapastangan ito at ibabahagi ito sa mga kakilala na nanaisin ding makita ang obra. Mararamdaman ng media ang pulso ng bayan kaya mas bibigyan pa nila ng airtime ang mga isyu ukol sa exhibit. Kaya mas marami ang mag-uusisa at uulit ang siklo sa umpisa.

Kung tutuusin, bakit nga ba nagagalit ang mga Katoliko gayong ang mga larawan at rebulto ng Panginoon na madalas nating nakikita ay hamak na interpretasyon lamang ng mga maestro noong unang panahon? Alin ba talaga ang mas mahalaga: ang imahe o ang paniniwala?

Siguro’y walang patid na humahalakhak si Mideo Cruz ngayon; umaapaw sa matalas na salita ang kanyang kaaway samantalang ang mga salitang iyon ang panghasa ng kanyang obra.

PICTURE CREDITS
poleteismo 1: http://radikalchick.com/wp-content/uploads/2011/08/IMG_1002-485×363.jpg

poleteismo 2: http://news.bbcimg.co.uk/media/images/54489000/jpg/_54489644_012618675-2.jpg

poleteismo 4: http://www.cbc.ca/gfx/images/arts/photos/2011/08/09/si-poleteismo-reuters-rtr2ppy2.jpg

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivs 3.0 Unported License.

4 responses »

  1. Galing.

    Ang hirap sa mga Pinoy, masyadong sineseryoso ang relihiyon. Wala na ngang pangkain, basta may mailagay lang sa offering box ng simbahan, ayos na. Parang indulhensiya lang nung kapanahunan ni Rizal: di bale nang magahasa ni Padre Damaso, sangkatutak naman ang indluhensiya mo.

    To Mideo Cruz: Saludo ako sa iyo sa kalakasan ng iyong loob.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s